Bu gece göreceği derin rüyalara daldı gelin,daldı gitti uzaklara.Düğünden bi haber,yaklaştı adamına,kaçtı onun koynuna,gizlendiler ormanın koyuluğunda. Yağmur hiç durmadı gün ağırana kadar,kaygan olmuştu,balçık olmuş,çamur olmuştu her o gün.
Kafasını bile kaldırmadan koşuyordu sevdiği adamın peşinde,ağlıyordu korkunun içinde bıraktığı bu manasız kaçışa laf geçiremiyordu yüreği.Gece karanlıklar içinden yollar olup akarken,tüm orman koşuyordu onlarla birlikte. Gece gündüz gibi olmuştu,nallardan gelen şakırtılar,yükselip kayboluyordu dağların eteklerinde. Bir Endülüs kadınının göz yaşlı ağıtı oluyordu dilinde.
Anlatıyordu hiiç durmadan kadın sözlerinde hikayenin her anını...
LORCA LOCA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder