Gelecek onun ellerindeydi,şimdi derin bir nefes aldı ve yumdu gözlerini,yavaşça karıştırdı elleriyle geleceği,belli belirsiz bir gülümseme takıldı dudalarına...Yaşlanmış ellerinde derin senelerin izleri vardı,yaralanmıştı,korkup kaçmıştı kimi zaman,kimi zamanda saklanmıştı,gerçeklerin iki yüzlü yalanlarından. Üzerini örtündü sıkı sıkıya va anlattı bir bir ümitlerini koca evrenin içine. Haykırdı düşlerini,beklemeyi ve sabır etmeyi öğrendi,kendi kendiyle kalarak başardı içinde ki gerçeği.
Gelecek,ümit dolu dedi kadın,umut dolu...
Gelin olacağı geceyi beklerken gündüzün ışığında,herşey ne kadar cesur görünür,oysa ki tekrar tekrar düşünmekte fayda vardır,neler olmakta evren diye?Daha geniş ilgilenebilmek düny ile insanlar ile. Tıpkı bir Azize misali olmalı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder